संस्कृत-शब्दकोशः

भल्ल् भवकेतु

भव

भवः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− भू (प्राप्तौ) "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− भवति भवते वा
प्रयोग− "आलम्बताग्रकरमत्र भवो भवान्याः", "तावत् स वह्निर्भवनेत्रजन्मा"
उल्लेख− किरा० ५-२९, कुमा० ३-७२

अर्थ−
१. कुनै कुराको सत्ता वा अस्तित्व,
२. पैदाइस,
३. निकास,
४. सांसारिक अस्तित्व,
५. संसार,
६. स्वास्थ्य,
७. श्रेष्ठता,
८. बादल,
९. शिव,
१०. कुशल/हित,
११. कारण,
१२. कामदेव,
१३. जन्ममरणको दुःख,
१४, मास,
१५. शिव ।


भव (विशेषण)


अर्थ−
१. शुभ/असल,
२. पैदा भएको ।



Correction: