संस्कृत-शब्दकोशः

भूशेलु भूषण

भूष

वाचस्पत्यम्

भूष ||‍ मण्डने वा चु० उभ० पक्षे भ्वा० पर० सक० सेट् । भूषयति ते भूषति अबूभुषत्—त अभूषीत् ।


शब्दकल्पद्रुमः

भूष || कि भूषणे । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (चुरा०- पर०-सक०-सेट् ।)
कि भूषयति भूषति हारो जनम् । इति दुर्गादासः ॥



Correction: