वाचस्पत्यम्
मन || आप त्रि० मन आप्नोति आप—अण् उप० स० । मनोज्ञे त्रिका० ।
वाचस्पत्यम्
मन || गर्वे अक० चु० आ० सेट् । मानयते अमीमनत् ।
वाचस्पत्यम्
मन || धृतौ अद० चु० उ० सक० सेट् । मनयति ते अममनत् त ।
वाचस्पत्यम्
मन || पु० मन—अच् । जटामांस्याम् शब्दच० ।
वाचस्पत्यम्
मन || पूजायां सक० गर्वे अक० भ्वा० पर० सेट् । मनति अमानीत्—अमनीत् मेनतुः ।
वाचस्पत्यम्
मन || बोधे तना० आ० सक० सेट् । मनुते अमनिष्ट मेने ।
वाचस्पत्यम्
मन || बोधे दि० आ० सक० अनिट् । मन्यते । अमंस्त मेने ।
शब्दकल्पद्रुमः
मन || अर्च्चे । गर्व्वे । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (भ्वा०- पर०-सक०-गर्व्वे अक०-सेट् ।)
मनति । इति दुर्गादासः ॥
शब्दकल्पद्रुमः
मन || क ङ गर्व्वके । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (चुरा०-आत्म०-अक०-स्तम्भने सक०-सेट् ।)
क ङ, मानयते । गर्व्वकोऽहङ्कारः । मनस्तम्भने । इति प्राञ्चः । मानयते शत्रुं बली स्तभ्नाती- त्यर्थः । इति रमानाथः । इति दुर्गादासः ॥
शब्दकल्पद्रुमः
मन || त् क धृतौ । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (अदन्त चुरा०-पर०-सक०-सेट् ।)
दन्त्यनोपधः । मन- यति । इति दुर्गादासः ॥
शब्दकल्पद्रुमः
मन || द ङ बोधे । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (तना०- आत्म०-सक०-सेट् ।)
द ङ, मनुते । इति दुर्गादासः ॥
शब्दकल्पद्रुमः
मनः || पुं, (मन्यते सुरभित्वादिगुणेन आद्रियत इति । मन् + घः ।)
जटामांसी । इति शब्द- चन्द्रिका ॥
शब्दकल्पद्रुमः
मन || य औ ङ बोधे । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (दिवां-आत्म०-सक०-अनिट् ।)
य ङ, मन्यते । औ, अमंस्त । इति दुर्गादासः ॥