संस्कृत-शब्दकोशः

मन्त्रविद् मन्त्रित

मन्त्रस्पृश्

शब्दकल्पद्रुमः

मन्त्रस्पृक् || [श्] त्रि, (मन्त्रेण स्पृशतीति । “स्पृशोऽनुदके क्विन् ।” ३ । २ । ५८ । इति क्विन् ।)
मन्त्रकरणकस्पर्शकर्त्ता । इति सिद्धान्तकौमुदी ॥



Correction: