संस्कृत-शब्दकोशः

मरुण्डा मरुत्

मरुत

शब्दकल्पद्रुमः

मरुतः || पुं, (म्रियन्ते प्राणिनो यदभावादिति । मृ + बाहुलकात् उत ।)
वायुः । (यथा, अभिज्ञान- शकुन्तले । “तदेनां मुखमरुतेन विशदां करवाणि ॥”)
देवः । इति भरतधृतव्याडिः ॥ घण्टापाटलि- वृक्षः । इति शब्दचन्द्रिका ॥



Correction: