मुकन्दक
मुकुट
मुकु
वाचस्पत्यम्
मुकु || पु० मुच—कु पृषो० चस्य कः । १ मोक्षे हट्टच० २ उत्सर्गे च
शब्दकल्पद्रुमः
मुकुः || पुं, (मुच् + बाहुलकात् कुः । पृषोदरादि- त्वात् साधुः ।)
मुक्तिः । यथा, —
“मुकुर्मुक्तौ महेशे मुः कुः पृथिव्यामशोभने ।” इति दुर्गादासधृतहड्डचन्द्रः ॥