शब्दकल्पद्रुमः
मुकुन्दकः || पुं, पलाण्डुः । केचिच्च सुकन्दकस्थाने मुकुन्दक इति पठित्वा जवनानां मुदं कन्दतीति पृषोदरादित्वात् दलुक् कन्देरत उच्चेति व्याच- क्षते । इत्यमरटीकायां भरतः ॥ (यथा, सुश्रुते । १ । ४६ । “विशोषी तत्र भूयिष्ठं वरुकः समुकुन्दकः ।”)
षष्टिकब्रीहिः । यथा, भावप्रकाशे । “षष्टिकः शतपुष्पश्च प्रमोदकमुकुन्दकौ । महाषष्टिक इत्याद्याः षष्टिकाः समुदाहृताः ॥”
शब्दकल्पद्रुमः
मुकुन्दकः || पुं, पलाण्डुः । केचित्तु सुकन्दकस्थाने मुकन्दक इति पठित्वा जवनानां मुदं हर्षं प्रायेण कन्दति आह्वयति कदि आह्वाने रोदने च णकः पृषोदरादित्वात् दलुक् मुकन्दक इति व्याचक्षते । इत्यमरटीकायां भरतः ॥