संस्कृत-शब्दकोशः

मुखशुद्धि मुखशोधिन्

मुखशोधन

वाचस्पत्यम्

मुखशोधन ||‍ न० मुखं शोधयति शुध—णिच्—ल्यु । १ त्वचे (दार- चनि) राजनि० । २ कदरमे पु० हेमच० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मुखशोधनं || क्ली (मुखस्य शोधनम् ।)
त्वचम् । इति राजनिर्घण्टः ॥


शब्दकल्पद्रुमः

मुखशोधनः || पुं, (मुखं शोधयत्यनेनेति । शुघ् + णिच् + करणे ल्युट् ।)
कटुरसः । इति हेमचन्द्रः ॥



Correction: