संस्कृत-शब्दकोशः

मुखशेष मुखशोधी

मुखशोधन

मुखशोधन (विशेषण)


अर्थ−
१. मुख सफा गर्ने,
२. पिरो ।


मुखशोधनः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. दालचिनी,
२, ज्यामिर ।


मुखशोधनम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
तन्त्रअनुसार (मूल) मन्त्र जप्नु अघि जपिने मुख शुद्ध पार्ने मन्त्र । मुखशोधन मन्त्र - १) श्रीं ॐ श्रीं ॐ श्रीं ॐ - सुन्दरी,
२) ऐं ह्रीं ऐं - बाला,
३) ॐ हसौं ॐ - भैरवी,
४) ह्रीं ह्रीं ह्रीं –तारा,
५) ऐं ऐं ऐं- भुवनेशी,
६) ऐं ह्रीं ऐं-बगलामुखी,
७) झौं ऐं फें- मातङ्गी,
८) ऐं ह्रीं ऐं दुर्गे स्वाहा ह्रीं ऐं ऐं

“इयं दशाक्षरी विद्या सदा मम हृदि स्थिता” सिंहवाहिनी,
९) ॐ ह्रीं- धनदा,
१०) ॐ धूं ॐ- धूमावती । अरू सबै देवतादेवीको मुखशोधनका निम्ति दशपटक प्रणव (ॐ) जप्नुपर्छ ।



Correction: