संस्कृत-शब्दकोशः

मुरली मुरहन्

मुरलीधर

वाचस्पत्यम्

मुरलीधर ||‍ पु० मुरलीं धरति धृ अच् । श्रीकृष्णे मुरलीवाद- नादयोऽप्यत्र ।


शब्दकल्पद्रुमः

मुरलीधरः || पुं, (धृ + अच् । मुरल्याः धरः ।)
श्रीकृष्णः । इति शब्दरत्नावली ॥ (यथा, तन्त्रे । “वैकुण्ठदक्षिणे भागे गोलोकं सर्व्वमोहनम् । तत्रैव राधिका देवी द्विभुजो मुरलीधरः ॥”)



Correction: