संस्कृत-शब्दकोशः

मूक मूत

मूढ

वाचस्पत्यम्

मूढ ||‍ त्रि० मुह—क्त । १ मूर्खे अमरः । २ बाले ३ तन्द्रिते मेदि० ४ भडे हेमच० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मूढः || त्रि (मूह + क्तः ।)
मूर्खः । इत्यमरः । ३ । १ । ४८ ॥ (यथा, पञ्चदश्याम् । ७ । १० । “अन्योन्याध्यासरूपेण कूटस्थाभासयोर्वपुः । एकीभूय भवेन्मुख्यस्तत्र मूढैः प्रयुज्यते ॥”)
बालः । तन्द्रितः । इति मेदिनी । ढे, ३ ॥ जडः । इति हेमचन्द्रः ॥



Correction: