संस्कृत-शब्दकोशः

मेरु मेरुसावर्ण

मेरुक

वाचस्पत्यम्

मेरुक ||‍ पु० मेरुरिव पीतवर्णत्वात् इवार्थे कन् । यक्षधूपे (घुना) शब्दच० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मेरुकः || पुं, (मिनोति क्षिपति गन्धानिति । मि + रुः । संज्ञायां कन् ।)
यक्षधूपः । इति शब्द- चन्द्रिका ॥ धुना इति भाषा । (मध्यदेशस्य प्रदेशभेदः । यथा, बृहत्संहितायाम् । १४ । २९ । “ऐशान्यां मेरुकनष्टराज्यपशुपालकीरकाश्मी- राः । अभिसारदरदतङ्गणकुलूतसैरिन्धवनराष्ट्राः ॥”)



Correction: