संस्कृत-शब्दकोशः

मेरु मेरुकल्प

मेरुक

मेरुकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− डुमिञ् (प्रक्षेपणे) - "रुः" (उ० ४-१०१) । सञ्ज्ञायां "कन्"
व्युत्पत्ति− मिनोति क्षिपति गन्धान्

अर्थ−
१. शालधूप,
२. ईशान कोणको एक देश ।



Correction: