शब्दकल्पद्रुमः
याभः || पुं, (यभ्यते इति । यभ + घञ् ।)
मैथु- नम् । यथा । वृषाश्वयोर्याभेऽर्थे सन् । इति लिधुपादे वोपदेवः । ८४६ ॥ (यथा, भागवते । ९ । १९ । ६ । “पीबानं श्मश्रुलं प्रेष्ठं मीढ्वांसं याभकोविदम् । स एकोऽजवृषस्तासां वह्वीनां रतिवर्द्धकः । रेमे कामग्रहग्रस्त आत्मानं नावबुध्यत ॥”)