संस्कृत-शब्दकोशः

लघटि लघिमन्

लघट्

वाचस्पत्यम्

लघट्(टि) ||‍ पु० लघि—शोषे “लङ्घेर्नलोपश्च” उणा० अटिः इकार उच्चारणार्थः उज्ज्वल० पारायणे तु न तथा । वायौ ।


शब्दकल्पद्रुमः

लघट् || पुं, (लङ्घते मध्यस्थानमस्पृष्ट्वोत्तरस्थाने पतति प्लुतं इतस्ततो गच्छतीति वा । लङ्घ + “लङ्घेर्नलोपश्च ।” उणा० १ । १३४ । इति अटिः । नलोपश्च धातोः ।)
वायुः । इत्युणादिकोषः ॥



Correction: