संस्कृत-शब्दकोशः

लोकबान्धव लोकमाता

लोकबाह्य

वाचस्पत्यम्

लोकबाह्य ||‍ त्रि० बहिश्चरति बहिस + ष्यञ टिलोपश्च ५ त० । लोकबहिर्भूते ।


शब्दकल्पद्रुमः

लोकबाह्यः || पुं, (लोकात् लोकसमाजात् बाह्यः ।)
सर्व्वाचारवर्ज्जितः । यथा, —
“लोकबाह्यस्तु यो वाजिगवाश्याचारवर्ज्जितः ॥” इति जटाधरः ॥



Correction: