वाचस्पत्यम्
विक्लव || त्रि० वि + क्लु—अच् । १ व्यावुलभूते अमरः । भावे अप् २ व्याकुरत्वे
शब्दकल्पद्रुमः
विक्लवः || त्रि (विक्लवते इति । वि + क्लु + पचा- द्यच् ।)
विह्वलः । इत्यमरः ॥ (यथा, माघे । १२ । ६३ । “नूनं सहायेन वियोगविक्लवा पुरः पुरस्त्रीरपि निर्ययौ तदा ॥” * ॥
क्ली, दुःखम् । यथा, रामायणे । २ । ४४ । २५ । “किमिदानीमिदं देवि ! करोति हृदि विक्लवम् ॥”)