संस्कृत-शब्दकोशः

विक्रोशन विक्लिन्न

विक्लव

विक्लव (विशेषण)


निष्पत्ति− वि + क्लुङ् (गतौ) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− विक्लवते
प्रयोग− "निसर्गदुर्बोधमबोधविक्लवाः क्व भूपतीनां चरितं क्व जन्तवः"
उल्लेख− किरा० १-६

अर्थ−
१. बेचैन/शक्ति नहुनु,
२. विह्वल भएको ।



Correction: