वाचस्पत्यम्
विधुन्तुद || पु० विधुं तुदति तुद—खश् मुम्च । राहौ अमरः
शब्दकल्पद्रुमः
विधुन्तुदः || पुं, (विधुं तुदति पीडयतीति । विधु + तुद + “विध्वरुसोस्तुदः ।” ३ । २ । ३५ । इति खश् । मुम् ।)
राहुः । इत्यमरः ॥ (यथा, माघे । २ । ६१ । “नीतिरापदि यद्गम्यः परस्तन्मानिनो ह्रिये । विधुर्विधुन्तुदस्येव पूर्णस्तस्योत्सवाय सः ॥”)