संस्कृत-शब्दकोशः

विधुनन विधुपञ्जर

विधुन्तुद

विधुन्तुदः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− तुद (व्यथने) - "खश्" (३-२-३५) । मुमागमः (६-३-६७)
व्युत्पत्ति− विधुं तुदति
प्रयोग− "अयि विधुन्तुदमालि मदीरितैः त्यजसि किं द्विजराजधिया रिपुम्"
उल्लेख− नैष० ४-७०

अर्थ−
राहु ।



Correction: