वाचस्पत्यम्
विपूय || पु० वि + पू—करणे नि० क्यप् । मुञ्जे मुग्धबो० ।
शब्दकल्पद्रुमः
विपूयः || पुं, (वि + पू + “विपूयविनीयेति ।” ३ । १ । ११७ । इति कर्म्मणि क्यबन्तनिपातः ।)
मुञ्जः । इति मुग्धबोधव्याकरणम् ॥ यथा, —
“वासानां वल्कले शुद्धे विपूयैः कृतमेखलाम् । क्षामामञ्जनपिण्डाभां दण्डिनीमजिनास्तराम् ॥” इति भट्टिः । ६ । ६० ॥