संस्कृत-शब्दकोशः

विपुंसी विप्र

विपूय

विपूयः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + पूङ् (पवने) - "क्यप्" (३-१-११७) । निपा० ।
प्रयोग− "वासानां वल्कले शुद्धे विपूयैः कृतमेखलाम्"
उल्लेख− भट्टि० ६-६०

अर्थ−
मुजनामको झार ।


विपूय (विशेषण)


अर्थ−
१. पीपरहित,
२. फोहर नभएको/सफा/निर्मल ।



Correction: