विलेखन
विलेपन
विलेप
शब्दकल्पद्रुमः
विलेपः || पुं, लेपः । विपूर्ब्बकलिपधातोर्घञ्प्रत्ययेन निष्पन्नः ॥ (यथा, भागवते । १० । ४२ । १ । “अथ व्रजन् राजपथेन माधवः स्त्रियं गृहीताङ्गविलेपभाजनाम् । विलोक्य कुब्जां युवतीं वराननां पप्रच्छ यान्तीं प्रहसन् रसप्रदः ॥”)