संस्कृत-शब्दकोशः

विवोढृ विव्वोक

विव्रुवत्

शब्दकल्पद्रुमः

विव्रु(ब्रु)वन् || [त्] त्रि, (वि + ब्रू + शतृ ।)
विरुद्ध- वक्ता । यथा, —
“यो न भ्राता पिता वापि न पुत्त्रो न नियो- जितः । परार्थवादी दण्ड्यः स्यात् व्यवहारेषु विब्रुवन् ॥” विब्रुवन् विरुद्धं ब्रुवन् । इति व्यवहारतत्त्वम् ॥



Correction: