विशातन
विशारण
विशाय
वाचस्पत्यम्
विशाय || पु० वि + शी—पर्य्याये णच् । प्रहरिणां पर्य्यायेण शयने अमरः ।
शब्दकल्पद्रुमः
विशायः || पुं, (वि + शी + “व्युपयोः शेतेः पर्य्याये ।” ३ । ३ । ३९ । इति घञ् ।)
प्रहरिकादीनां क्रमेण शयनम् । यथा, अमरे । “उपशायो विशायश्च पर्य्यायशयनार्थकौ ॥”