संस्कृत-शब्दकोशः

विश् विश्रणन

विश्न

वाचस्पत्यम्

विश्न ||‍ पु० विश—दीप्तौ भावे नङ् । दीप्तौ सि० कौ० ।


शब्दकल्पद्रुमः

विश्नः || पुं, (विच्छ दीप्तौ + “यजयाचयतविच्छेति ।” ३ । ३ । ९० । इति नङ् ।)
दीप्तिः । इति सिद्धान्तकौमुदी ॥ गतिः । इति मुग्धबोध- टीकायां दुर्गादासः ॥



Correction: