वाचस्पत्यम्
विस्मापन || पु० वि + स्मि—णिच्—अच—आत् वा पुक् च ल्यु । १ कुहके २ कामदेवे च । ३ गन्धर्वपुरे न० मेदि० । आद- भावे विस्मायनमप्यत्र ।
शब्दकल्पद्रुमः
विस्माप(य)नः || पुं, (विस्माप(य)यतीति । वि + स्मि + णिच् + ल्युः ।)
कुहकः । गन्धर्व्वनगरम् । कामदेवः । इति मेदिनी ॥ क्ली, विस्मायनम् ॥ (यथा, हरिवंशे । १२६ । २६ । “पारिजाततरोः पुष्पं तस्य दत्तं मयानघ । विस्पापनार्थं देवेश पत्नीनामुरुतेजसः ॥” विस्मयकारके, त्रि । यथा, भागवते । १ । १५ । ५ । “वञ्चितोऽहं महाराज हरिणा बन्धुरूपिणा । येन मेऽपहृतं तेजो देवविस्मापनं महत् ॥”)