भ्रामरीकुम्भक भ्राष्ट्र

भ्राश्

टुभ्राशृ दीप्तौ

---

गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- भ्राशते-भ्राश्यते

अर्थ−
१. चम्कनु, प्रकाशित हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

• ¹“टु भ्राशृ दीप्तौ” ² ‘भ्राशते भ्लाशते दीप्तौ भ्राश्यते भ्लाश्यते तथा।।’ ³ इति देवः।
• भ्राशकः-शिका, भ्राशकः-शिका, बिभ्राशिषकः-षिका, बाभ्राशकः-शिका;
• इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककाशतिवत् ⁴ ज्ञेयानि।
• ⁵ भ्राश्यमानः-भ्राशमानः, इति शानचि रूपमिति विशेषः।
• ⁶ भ्राशथुः, ⁷ भ्राशितः।

प्रासङ्गिक्यः

• ↑ (११८८)
• ↑ (१-भ्वादिः-८२४। अक। सेट्। आत्म।)
• ↑ (श्लो। १६७)
• ↑ (१८६)
• ↑ १। शानचि, ‘वा भ्राश--’ (३-१-७०) इत्यादिना श्यन् विकल्पेन भवति।
• ↑ २। धातोरस्य ट्वित्त्वात्, भावादौ ‘ट्वितोऽथुच्’ (३-३-८९) इति अथुच्प्रत्ययः।
• ↑ आ। ‘कृष्णोऽपि रेजे पथि गोपबालैर्भ्राजिष्णुभिर्भ्राशितपार्श्वदेशः।’ धा। का। २। २०।

---