शब्दकल्पद्रुमः
वेधी || [न्] त्रि, (विधतीति । विध छिद्रीकरणे + णिनिः ।)
वेधकर्त्ता । (यथा, महाभारते । ५ । ९६ । ३० । “तेषामक्षीणि कर्णांश्च नासिकाश्चैव मायया । निमित्तवेधी स मुनिरीषीकाभिः समर्पयत् ॥”)
वेधविशिष्टः । विधधातोर्णिन्प्रत्ययेन वेधशब्दा- दस्त्यर्थे इन्प्रत्ययेन वा निष्पन्नः ॥ अम्लवेतसे, पुं । इति राजनिर्घण्टः ॥