भ्लक्ष् भ्लेषृ

भ्लाश्

टुभ्लाशृ दीप्तौ

---

गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- भ्लाशते-भ्लाश्यते

अर्थ−
१. चम्कनु, प्रकाशित हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

• ¹“टु भ्लाशृ दीप्तौ” ² ‘भ्राशते भ्लाशते दीप्तौ भ्राश्यते भ्लाश्यते तथा।।’ ³ इति देवः।
• भ्लाशकः-शिका, भ्लाशकः-शिका, बिभ्लाशिषकः-षिका, बाभ्लाशकः-शिका;
• ⁴ भ्लाशमानः-भ्लाश्यमानः, क्वसुप्रत्यये ⁵ बभ्लाशिवान्-भ्लेशिवान्, ⁶ भ्लाशथुः;
• इत्यादीनि सर्वाणि रूपाणि भौवादिककाशतिवत् ⁷ ज्ञेयानि।
• कर्तरि क्तप्रत्यये- ⁸ भ्लाशितः इति रूपम्।

प्रासङ्गिक्यः

• ↑ (११९५)
• ↑ (१-भ्वादिः-८२५। अक। सेट्। आत्म।)
• ↑ (श्लो। १६७)
• ↑ १। कर्त्रर्थे शानचि, ‘वा भ्राशभ्लाश--’ (३-१-७०) इति श्यन् वा भवति। तेन रूपद्वयं बोध्यम्।
• ↑ २। क्वसौ ‘फणां च सप्तानाम्’ (६-४-१२५) इत्येकाराभ्यासलोपयोर्विकल्पे रूपद्वयमिति ज्ञेयम्।
• ↑ ३। ‘ट्वितोऽथुच्’ (३-३-८९) इति ट्वित्त्वात् अथुच्प्रत्यये रूपमेवम्।
• ↑ (१८६)
• ↑ B। ‘विभ्लाशितेऽक्रूररथे सरामः स्यमत्पयोदस्वनभाजि तिष्ठन्।।’ धा। का। २। २०।

---