संस्कृत-शब्दकोशः

व्ययित व्यर्थ

व्ययिन्

शब्दकल्पद्रुमः

व्ययी || [न्] त्रि, (व्ययोऽस्यास्तीति । व्यय + इनिः ।)
व्यययुक्तः । यथा, —
“द्रविणं परिमितमधिकव्ययिनं जनमाकुली- कुरुते । क्षीणाञ्चलमिव पीनस्तनजघनायाः कुली- नायाः ॥” इत्युद्भटः ॥



Correction: