शब्दकल्पद्रुमः
शकुली || स्त्री (शकुल + ङीष् ।)
मत्स्यविशेषः । मृगाल् इति भाषा । महाशकुल इति केचित् । अस्या आकारो गुणाश्च । “शकुली रोहिताकारा भूमौ प्रायश्चरत्यसौ । गुर्व्वी पाके च मधुरा भेदिका दोषकोपना ॥” इति राजवल्लभः ॥ पुस्तकान्तरे शकली इति च पाठः ॥ (नदी- विशेषः । यथा, मार्कण्डेये । ५७ । २३ । “सुमेरुजा शुक्तिमती शकुली त्रिदिवा क्रमुः । स्कन्धपादप्रसूता वै तामान्या वेगवाहिनी ॥”)