शकुली
शकृत्करि
शकृत्
वाचस्पत्यम्
शकृत् || न० शक—ऋतन् । विष्ठायाम् अमरः ।
शब्दकल्पद्रुमः
शकृत् || क्ली (शक्नोति सर्त्तुमिति । शक् + “शके- रृतिन् ।” उणा० ४ । ५८ । इति ऋतिन् ।)
विष्ठा । इत्यमरः ॥ (यथा, भागवते । ३ । ३० । १९ । “स दृष्ट्वा त्रस्तहृदयः शकृन्मूत्रं विमुञ्चति ॥”)