मण्ठ्
मण्डक
मण्ड
मण्डः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− मडि (भूषायाम्) - "घञ्" (३-३-१८)
व्युत्पत्ति− मण्ड्यते इति
प्रयोग− "नीवारौदनमण्डमिश्रमधुरं सद्यःप्रसूतप्रियापीतादभ्यधिकं तपोवनमृगः पर्याप्तमाचामति"
उल्लेख− उ० रा० ४-१
विस्तार− "सर्वरसाग्रे मण्डमस्त्रियाम्" - अम०
अर्थ−
१. पन्यालो वस्तुमा बस्ने तर,
२. (पीठोको) माड,
३. (दूधको) मलाई,
४. फीज,
५. खमीरा,
६. भातको पानी,
७. गुदी,
८. शिर ।
मण्डः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− मडि (भूषायाम्) - "घञ्" (३-३-१८)
व्युत्पत्ति− मण्ड्यते इति
प्रयोग− "नीवारौदनमण्डमिश्रमधुरं सद्यःप्रसूतप्रियापीतादभ्यधिकं तपोवनमृगः पर्याप्तमाचामति"
उल्लेख− उ० रा० ४-१
विस्तार− "सर्वरसाग्रे मण्डमस्त्रियाम्" - अम०
अर्थ−
१.सजावट,
२. गहना,
३. भ्यागुतो,
४. अँडेलको बोट ।
मण्डम् (नपुंसकलिङ्ग)
अर्थ−
१. पन्यालो वस्तुमा बस्ने तर,
२. (पीठोको) माड,
३. (दूधको) मलाई,
४. फीज,
५. खमीरा,
६. भातको पानी,
७. गुदी,
८. शिर ।