शब्दकल्पद्रुमः
श्रावः || पुं, श्रवणम् । श्रुधातोर्घञ्प्रत्ययेन निष्पन्नः । इक्ष्वाकुवंशीयनृपतिविशेषः । यथा, महाभारते । ३ । २०१ । ३ । “आर्द्रात्तु युवनाश्वस्तु श्रावस्तस्यात्मजो- ऽभवत् ॥”)