वाचस्पत्यम्
षडङ्ख || पु० षणाभङानां समाहारः पात्रा० । “जङ्घ बाहू शिरो मध्यं षडङ्खदमुयत् इत्युक्ते १ देहावयशषत्र्क- भेदे शब्दच० तन्त्राक्ते २ हृदयाद्यपयतभेदे यत्र ह्रदयादिषु षट्स्तु अङ्गेषु मन्त्र वशेषोम्यस्यत तषु । षट अङ्गानीव यस्य । “शिक्षाकल्पो व्याकरणं निरुक्तं छन्दसां चितिः ज्यातिपःमयमञ्चीव {??} पु० ४ क्षुद्रगोक्षुरक्षुपे च पु० राजनि० “गोमूत्रं गोमय क्षीरं सर्पिर्दधि च रोचना । षडङ्गमेतन्माङ्गल्यं पठितं सर्वदा गवाम्” स्मृत्युक्ते रोचनासहिते ५ पञ्चगव्ये न० ।