संस्कृत-शब्दकोशः

मदोल्लापी मद्गु

मद्

मद तृप्तियोगे


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- मादयते

अर्थ−
१. तृप्त गर्नु, समाधान गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मद तृप्तियोगे” 2 ‘स्तुत्यादौ मन्दते, हर्षे माद्येत्, मादयते णिचि।।’ 3 इति देवः।
  • ‘--तृप्तिशोधने, शोधनम् = सम्पत्तिः।’ इति क्षीरस्वामी।
  • ‘तृप्ति- शोधने = तर्पणशुद्धौ।’ इति पुरुषकार-माधवाभ्यां क्षीरस्वामिसम्मतपाठत्वे- नोपात्तं वाक्यम्।
  • तत्तु मुद्रितक्षीरतरङ्गिणीकोशे न दृश्यते।
  • मादकः-दिका, मिमादयिषकः-षिका;
  • मादयिता-त्री, मिमादयिषिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकगालयतिवत् 4 ज्ञेयानि।
  • 5

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२१४)
  • ↑ (१०-चुरादिः-१७०६। अक। सेट्। आत्म। आकुस्मीयः)
  • ↑ (श्लो। ११२)
  • ↑ (३८८)
  • ↑ [पृष्ठम्०९९५+ २९]


मदी हर्षग्लेपनयोः


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- मदति

अर्थ−
१. हृष्ट हुनु, हर्षित हुनु,
२. थाक्नु, श्रान्त हुनु ।
णिच्- (मदयति)
१. हर्षित गर्नु,
२. बेहोश गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मदी हर्षग्लेपनयोः” 2 शमादिः, घटादिश्च।
  • ‘ग्लेपनम् = दैन्यम्’ इति मा।
  • धा।
  • वृत्तिः।
  • ‘ग्लपने’ इति क्षीरतरङ्गिण्यां पाठः।
  • ‘स्तुत्यादौ मन्दते, हर्षे माद्येत्, मादयते णिचि।।’ 3 इति देवः।
  • 4 मादकः-दिका, 5, मादकः 6 इत्यादिषु मित्त्वं नेति ज्ञेयम्। मदकः-निमादकः-मादकः-दिका, मिमदिषकः-षिका, मामदकः-दिका;
  • मदिता-त्री, मदयिता-त्री, मिमदिषिता-त्री, मामदिता-त्री;
  • 7 माद्यन्-न्ती, मदयन्-न्ती, मिमदिषन्-न्ती;
  • -- मदिष्यन्-न्ती-ती, मदयिष्यन्-न्ती-ती, मिमदिषिष्यन्-न्ती-ती;
  • -- -- मदयमानः, मदयिष्यमाणः, --मामद्यमानः, मामदिष्यमाणः;
  • सुमत्-सुमद्-सुमदौ-सुमदः;
  • -- -- -- 8 मत्तम्-मत्तः-मत्तवान्, मदितः, मिमदिषितः, मामदितः-तवान्;
  • मदः, 9 प्रमद्वरः, 10 प्रमादी, 11 इरम्मदः 12, 13 उन्मदिष्णुः 14, मदः, 15 मदनः, मिमदिषुः, मामदः;
  • मदितव्यम्, मदयितव्यम्, मिमदिषितव्यम्, मामदितव्यम्;
  • 16 मदनीयम्, मदनीयम्, मिमदिषणीयम्, मामदनीयम्;
  • माद्यम्- 17 मद्यम्, मद्यम्, मिमदिष्यम्, मामद्यम्;
  • ईषन्मदः-दुर्मदः-सुमदः;
  • -- -- -- मद्यमानः, मद्यमानः, मिमदिष्यमाणः, मामद्यमानः;
  • मादः, 18 विद्यामदः-धनमदः, कुलमदः, 19 20 प्रमदः, 21 सम्मदः, प्रमादः-सम्मादः-उन्मादः-विमादः, मदः, मिमदिषः, मामदः;
  • मदितुम्, मदयितुम्, मिमदिषितुम्, मामदितुम्;
  • मत्तिः, मदना, मिमदिषा, मामदा;
  • मदनम्, मदनम्, मिमदिषणम्, मामदनम्;
  • मदित्वा, 22 मदयित्वा, मिमदिषित्वा, मामदित्वा;
  • प्रमद्य, प्रमदय्य, प्रमिमदिष्य, प्रमामद्य;
  • मादम् २, मदित्वा २, 23 मादम् २ -मदम् २, 24 मदयित्वा २, मिमदिषम् २, मिमदिषित्वा २, मामदम् २;
  • मामदित्वा २;
  • 25 इति ण्यन्तात् इत्नुच्प्रत्यये रूपमेवम्।
  • मदयित्नुः = मदिरा। मदयित्नुः, 26 इत्यादिना किरच्प्रत्यये रूपमेवम्।
  • माद्यन्तेऽ- नयेति मदिरा = सुरा। मदिरा, 27 मत्सरः, 28 मत्स्यः-मत्सी।
  • 29

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२१६)
  • ↑ (४-दिवादिः-[८१५] १२०८। अक। सेट्। पर।)
  • ↑ (श्लो। ११२)
  • ↑ [पृष्ठम्०९९६+ २८]
  • ↑ १। ‘घटादयो मितः’ (ग। सू। भ्वादौ) इति मित्त्वात् ‘मितां ह्रस्वः’ (६-४-९२) इति णौ उपधाया ह्रस्वो भवति। एवं ण्यन्ते सर्वत्र ज्ञेयम्। ‘मदी हर्षे’ इति दिवादिषु पठितस्यैव धातोर्मित्त्वार्थं घटादिषु (भ्वादौ) अनुवादः। तेन हर्षग्लेपन- रूपार्थविशेष एव घटादिपाठात् मित्त्वेन मदकः इत्यादीनि ण्यन्ते रूपाणीति ज्ञेयम्। अन्यत्रार्थेषु निमादकः [= अक्षरव्यञ्जनानां स्पष्टमुच्चारयिता]
  • ↑ [= चित्तविकारोत्पादयिता]
  • ↑ २। श्यनि, ‘शमामष्टानाम्--’ (७-३-७४) इति दीर्घे रूपमेवम्।
  • ↑ ३। ‘श्वीदितो निष्ठायाम्’ (७-२-१४) इति निष्ठायामिण्निषेधे ‘न ध्याख्यापॄमूर्च्छि- मदाम्’ (८-२-५७) इति निष्ठानत्वनिषेधे च रूपमेवम्।
  • ↑ ४। ‘स्थेशभास-’ (३-२-१७५) इत्यत्र “प्रमद्वरोऽपि इति केचित्।” इति प्रक्रियाकौमुदी।
  • ↑ ५। ‘शमित्यष्टाभ्यः--’ (३-२-१४१) इति ताच्छील्ये घिनुण्प्रत्यये रूपमेवम्।
  • ↑ ६। इरया माद्यतीति इरम्मदः = मेघज्योतिः। इरा = उदकम्। ‘उग्रम्पश्येरम्मद- पाणिन्धमाश्च’ (३-२-३७) इति कर्तरि तृजाद्यपवादतया खश् निपात्यते। निपातना- देव श्यन् न। ‘इरया = वारिणा माद्यन् वैद्युताग्निरिरम्मदः।’ इति प्र। सर्वस्वे।
  • ↑ आ। ‘इरम्मदं ज्योतिरमुञ्चदब्भ्रं शनैश्शनैः प्रावृषिकं ररास।।’ वा। वि। ३। ६।
  • ↑ ७। ‘अलंकृञ्निराकृञ्प्रजनोत्पचोत्पतोन्मद--’ (३-२-१३६) इत्यादिना तच्छीलादिषु कर्तृषु इष्णुच्प्रत्ययः।
  • ↑ B। ‘व्यालद्विपा यन्तृभिरुन्मदिष्णवः कथंचिदारादपथेन निन्यिरे।।’ शि। व। १२। २८।
  • ↑ ८। ण्यन्तात् ‘नन्दिग्रहि--’ (३-१-१३४) इति नन्द्यादित्वात् कर्तरि ल्युप्रत्यये रूपमेवम्। मदयतीति मदनः।
  • ↑ [पृष्ठम्०९९७+ ३२]
  • ↑ १। “मदसाधनम्--मद्यम्। बाहुलकात् करणे यत्।” इति प्र। सर्वस्वे।
  • ↑ २। ‘मदोऽनुपसर्गे’ (३-३-६७) इति अनुपसर्गेऽप्प्रत्ययः। घञोऽपवादः। कुलमदः, धनमदः, इत्यादिषु चैवं ज्ञेयम्।
  • ↑ [कन्यानाम्]
  • ↑ ३। ‘प्रमदसम्मदौ हर्षे’ (३-३-६८) इति हर्षेऽभिधेये एतौ शब्दौ निपात्येते। हर्षादन्यत्र, उपसर्गे च प्रमादः, संमादः इत्यादिषु घञ् इति ज्ञेयम्। ‘सध माद- स्थयोश्छन्दसि’ (६-३-९६) इत्यत्र माद इति निर्देशबलात् केवलादप्यस्माद्- धातोर्घञ् भवतीति ज्ञेयम्।
  • ↑ [कोकिलानाम्]
  • ↑ आ। ‘कपितोयनिधीन् प्लवङ्गमेन्दुर्मदयित्वा मधुरेण दर्शनेन।’ भ। का। १०। २८।
  • ↑ ४। घटादिषु पाठसामर्थ्यात् ‘चिण्णमुलोः--’ (६-४-९३) इति णौ परतः दीर्घो विकल्पेन भवति। तेन रूपद्वयं ज्ञेयम्।
  • ↑ आ। ‘कपितोयनिधीन् प्लवङ्गमेन्दुर्मदयित्वा मधुरेण दर्शनेन।’ भ। का। १०। २८।
  • ↑ ५। ‘स्तनिहृषिपुषिगदिमदि--’ [द। उ। १-१४०]
  • ↑ ६। ‘इषिमदि--’ [द। उ। ८-२६]
  • ↑ ७। ‘कृधूमदिभ्यः कित्’ (द। उ। ८-५३) इति सरन्प्रत्ययः, तस्य च कित्त्वम्। माद्यत्यसौ परव्यसनैरिति मत्सरः = ईर्ष्या।
  • ↑ ८। ‘ऋतन्यञ्चि--’ (द। उ। १०-१२) इत्यादिना स्यन्प्रत्यये रूपमेवम्। माद्यत्युदकं प्राप्य इति मत्स्यः। स्त्रियाम् गौरादिपाठात् (४-१-४१) ङीष्। ‘मत्स्यस्य ङ्याम्--’ (वा। ६-४-१४९) इति यकारलोपः।
  • ↑ [पृष्ठम्०९९८+ २७]


मदी हर्षे


गणः- दिवादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- माद्यति

अर्थ−
१. खुसी हुनु, हर्षित हुनु ।

कृदन्तरूपमाला



Correction: