संस्कृत-शब्दकोशः

मध्यसूत्र मध्यस्थता

मध्यस्थ

मध्यस्थ (विशेषण)


निष्पत्ति− ष्ठा (गतिनिवृत्तौ) - "कः" (३-२-४)
व्युत्पत्ति− मध्ये तिष्ठति

अर्थ−
१. मझौला,
२. बीचमा रहेको/तटस्थ ।


मध्यस्थः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. दुई थरीमा झगडा हुँदा संझौता गराउने मानिस,
२. दुई दल वा दुई पक्षको बीचमा रहेर ऊनीहरूको आपसी व्यवहार वा लेनदेनमा केही फाइदा दिलाई लाभ उठाउने मानिस । जस्तो - उत्पादक र उपभोक्ताहरूमा व्यापारी,
३. दुई पक्षमध्ये कतै पनि नलागेको मानिस/तटस्थ,
४. आफ्नो हानि नगराई पराइको उपकार गर्ने व्यक्ति,
५. कसैको झगडा विरोध आदि हटाउन चुनिएको व्यक्ति,
६. शिव ।



Correction: