संस्कृत-शब्दकोशः

मनसाव्रत मनसिशय

मनसिज

मनसिजः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− जनी (प्रादुर्भावे) - "डः" (३-२-९८) । सप्तम्या अलुक् (६-३-९४)
व्युत्पत्ति− मनसि जायते
प्रयोग− "सुरपतितनये परा निरासे मनसिजजैत्रशरं विलोचनार्धम्"
उल्लेख− किरा० १०-५२

अर्थ−
१. कामदेव,
२. प्रेम ।



Correction: