संस्कृत-शब्दकोशः

मन्त्र् मन्थगिरि

मन्थ

मन्थः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मन्थ (विलोडने) - "घञ्" (३-३-१२१)
व्युत्पत्ति− मथ्यतेऽनेन

अर्थ−
१. हुँडल्लु वा मनु,
२. मार्नु,
३. मल्नु,
४. हल्लाउनु,
५. काँप्नु,
६. धरै चिजलाई एकमा मिसाई मथेर बनाइने पिउने चिज,
७. शरबत । जसमा कैयौं चिज मिसाइन्छ,
८. दूध पानी मिसाई मथेर बनाइएको पिइने चिज,
९. मदानी,
१०. मृगविशेष,
११. सूर्य,
१२. सूर्यकिरण,
१३. चिप्रा,
१४. मोतिया बिन्दु,
१५. ज्वरोविशेष,
१६. अग्नि पैदा गर्ने यन्त्रविशेष ।


हेरौँ- मन्थ् धातु


हेरौँ- मन्थ् धातु



Correction: