संस्कृत-शब्दकोशः

मन्यास्तम्भ मन्युवदेव

मन्यु

मन्युः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मन (ज्ञाने) - "युच्" (उ० ३-२०)
प्रयोग− "वसूनि वाञ्च्छन्न वशी न मन्युना स्वधर्म इत्येव निवृत्तकारणः"
उल्लेख− किरा० १-१३

अर्थ−
१. मनमा रहने रिस,
२. स्तोत्र,
३. कर्म,
४. दुःख/ शोक,
५. दुर्दशा,
६. अहङ्कार,
७. नीचता,
८, यज्ञ,
९. अग्नि,
१०. शिव,
११. वितय नामको राजाको एक छोरा ।



Correction: