मयूक
मयूखादित्य
मयूख
मयूखः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− माङ् (माने) - "ऊखः" मयादेशश्च (उ० ५-२५)
व्युत्पत्ति− मिमीते इति
प्रयोग− "सक्तिं जवादपनयत्यनिले लतानां वैरोचनैर्द्विगुणिताः सहसा मयूखैः"
उल्लेख− किरा० ५-४६
अर्थ−
१. किरण,
२. पर्वत,
३. प्रकाश,
४. धूपघडीको शङ्कु,
५. ज्वाला,
६. शोभा ।