संस्कृत-शब्दकोशः

मयूक मयूखादित्य

मयूख

मयूखः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− माङ् (माने) - "ऊखः" मयादेशश्च (उ० ५-२५)
व्युत्पत्ति− मिमीते इति
प्रयोग− "सक्तिं जवादपनयत्यनिले लतानां वैरोचनैर्द्विगुणिताः सहसा मयूखैः"
उल्लेख− किरा० ५-४६

अर्थ−
१. किरण,
२. पर्वत,
३. प्रकाश,
४. धूपघडीको शङ्कु,
५. ज्वाला,
६. शोभा ।



Correction: