संस्कृत-शब्दकोशः

मयूखी मयूरक

मयूर

मयूरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मय (गतौ) - "ऊरन्" (उ० १-६७)
व्युत्पत्ति− मयते इति
प्रयोग− "उद्ग्रीवैर्घनरवशङ्कया मयूरैः सोत्कण्ठं ध्वनिरुपशुश्रुवे रथानाम्"
उल्लेख− किरा० ७-२२

अर्थ−
१. मयूर,
२. सूर्यशतक बनाउने एक कवि,
३. दैत्यविशेष,
४. सहस्रजरी ।



Correction: