मयूखी
मयूरक
मयूर
मयूरः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− मय (गतौ) - "ऊरन्" (उ० १-६७)
व्युत्पत्ति− मयते इति
प्रयोग− "उद्ग्रीवैर्घनरवशङ्कया मयूरैः सोत्कण्ठं ध्वनिरुपशुश्रुवे रथानाम्"
उल्लेख− किरा० ७-२२
अर्थ−
१. मयूर,
२. सूर्यशतक बनाउने एक कवि,
३. दैत्यविशेष,
४. सहस्रजरी ।