संस्कृत-शब्दकोशः

महीरुड् महीरुह्

महीरुह

महीरुहः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− रुह (बीजजन्मादौ) - "कः" (३-१-१३५)
व्युत्पत्ति− मह्यां रोहति
प्रयोग− "दधुरायतवल्लिवेष्टितानामुपमानं मनुजा महीरुहाणाम्"
उल्लेख− माघ० २०-४९

अर्थ−
रूख । (महरुज्) ।



Correction: