संस्कृत-शब्दकोशः

माणिका माणिक्यकदली

माणिक्य

माणिक्यम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− कै - (शब्दे) - "डः" (वा० ३-२-१०२) । "ञ्यः" (४-३-९२) । "ष्यञ्" (वा० ५-१-१२४) वा ।
व्युत्पत्ति− मणिरिव कायति । मणिके मणिपुराख्ये नगरे भवम्
विस्तार− "रत्नभेदास्तु मौक्तिकम् । माणिक्यं पौष्यकं शङ्खः" - वैज०

अर्थ−
१. माणिक,
२. केराविशेष ।


माणिक्य (विशेषण)


अर्थ−
सबैभन्दा श्रेष्ठ ।



Correction: