संस्कृत-शब्दकोशः

मिश् मिश्रक

मिश्र

मिश्रः (पुंलिङ्ग)


विस्तार− आर्यमिश्रः, मण्डनमिश्रः, कृष्णमिश्रः इत्यादि ।

अर्थ−
१. भलादमी वा प्रतिष्ठित मानिस,
२. ठूला विद्वान्का पछाडि जोडिने एक उपाधि,
३. ब्राह्मणको थरविशेष,
४. हात्तीविशेष,
५. रगत,
६. सन्निपात ज्वरो,
७. ज्योतिषअनुसार उग्र आदि सातथरी गणहरूमध्ये अन्तिम गण ।


मिश्र (विशेषण)


अर्थ−
१. मिसिएको,
२.जुटेको,
३. श्रेष्ठ ठुलो,
४. छुट्टाछुट्टै किसिमका रकमहरूका (जस्तै रुपैयाँ, आना, पाइ, मन, सेर, छटाक आदि) सङ्ख्या भएको ।


मिश्रम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. मिसिएको चिज,
२. ठुलो मूला,
३. पद्यकाव्यको एक भेद ।


हेरौँ- मिश्र् धातु



Correction: