संस्कृत-शब्दकोशः

मुकु मुकुटी

मुकुट

मुकुटम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− मकि (मण्डने) - "उटः" बाहु० । पृषो०
व्युत्पत्ति− मङ्कते अनेन
प्रयोग− "मुकुटांशुरञ्जितपरागमव्रतः स न यावदाप शिरसा महीतलम्"
उल्लेख− माघ० १३-९

अर्थ−
१. मुकुट/श्रीपेच, देवता वा राजा आदिले शिरमा पहिरने रत्न जडिएको सुनको टोपी,
२. कल्की,
३. पहाडको चुचुरो । सानो मुकुट - ‘क्षुद्रमुकुटम्’ (न.) ।



Correction: