संस्कृत-शब्दकोशः

मुण्ट् मुण्ड

मुण्ठ्

मुठि पालने


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- मुण्ठते

अर्थ−
१. पालन गर्नु, रक्षा गर्नु ।
पलायने-
१. उड्नु, भाग्नु, पलायन हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मुठि पालने” 2 ‘--पलायने’ इति क्षीरस्वामी।
  • ‘काशकृत्स्नचन्द्रौ च’ इति क्षी।
  • टीका।
  • मुण्ठकः-ण्ठिका, मुण्ठकः-ण्ठिका, मुमुण्ठिषकः-षिका, मोमुण्ठकः- ण्ठिका;
  • मुण्ठिता-त्री, मुण्ठयिता-त्री, मुमुण्ठिषिता-त्री, मोमुण्ठिता-त्री;
  • इत्यादीनि रूपाणि सर्वाणि भौवादिककुण्ठतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • अस्य घातोः आत्मनेपदित्वात् शानचि-मुण्ठमानः, मुण्ठिष्यमाणः, मुमुण्ठिषमाणः, मुमुण्ठिषिष्यमाणः, इति रूपाणीति विशेषः।
  • क्विपि-पापमुन् 4 -पापमुण्ठौ पापमुण्ठः इति।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२८१)
  • ↑ (१-भ्वादिः-२६५। सक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (२०९)
  • ↑ B। ‘स पापमुन्भिः बुधहेड्भिरुन्मदैः अनेठितां क्ष्मां पुनरष्यहिण्डत।।’ धा। का। १। ३५।



Correction: