संस्कृत-शब्दकोशः

मुण्ठ् मुण्डक

मुण्ड

मुण्डः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मुडि (खण्डने) - भावे "घञ्" (३-३-१८) । "अच्" (५-२-१२७)
व्युत्पत्ति− मुण्डः मुण्डनम् अस्यास्ति

अर्थ−
१. खौरेको वा रौँ नभएको टाउको भएको मानिस/ मुडुलो,
२. टाउको,
३. खौरेको वा रौँ नभएको टाउको,
४. नाउ/हजाम,
५. हाँगो काटिएको रूख,
६. शरीरबाट काटिएको टाउको,
७. राहुग्रह,
८. मुण्डकोपनिषद्,
९. हीरा बोल नामको सुगन्धित वस्तु,
१०. गाईहरूको बथान,
११. मण्डूर,
१२. बलिराजाको एक सेनापति दैत्य ।


मुण्ड (विशेषण)


अर्थ−
१. कपाल खौरेको,
२. टुप्पो वा टाउको काटिएको,
३. नीच / अधम ।


मुण्डम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. टाउको,
२. फलाम ।



Correction: