संस्कृत-शब्दकोशः

मुदुदर्भ मुद्ग

मुद्

मुद संसर्गे


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मोदयति–ते

अर्थ−
१. मिश्रित गर्नु, मिसाउनु, एकत्र गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मुद संसर्गे” 2 ‘संसर्गे णिचि मोदयेदिति भवेत् हर्षे पुनर्मोदते।।’ 3 इति देवः।
  • मोदकः-दिका, मुमोदयिषकः-षिका;
  • मोदयिता-त्री, मुमोदयिषिता-त्री;
  • इत्यादीनि रूपाणि शतरं विना चौरादिककोटयतिवत् 4 बोध्यानि।
  • अस्य धातोः उभयपदित्वात् शतरि 5 मोदयन्-न्ती, मुमोदयिषन्-न्ती, मोदयिष्यन्-मुमोदयिषिष्यन्-न्ती-ती;
  • इति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२८६)
  • ↑ (१०-चुरादिः-१७४१। सक। सेट्। उभ।)
  • ↑ (श्लो। ११३।)
  • ↑ (२०५)
  • ↑ [सर्पिषा सक्तून्]


मुद हर्षे


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- मोदते

अर्थ−
१. हर्षित हुनु, प्रसन्न हुनु, खुसी हुनु ।
अनु-
१. अनुमोदन गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मुद हर्षे” 2 ‘संसर्गे णिचि मोदयेदिति भवेत् हर्षे पुनर्मोदते।।’ 3 इति देवः।
  • मोदकः-दिका, मोदकः-दिका, मुमोदिषकः-मुमुदिषकः-षिका, मोमुदकः-दिका;
  • मोदिता-त्री, मोदयिता-त्री, मुमोदिषिता-मुमुदिषिता-त्री, मोमुदिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककोकतिवत् 4 ज्ञेयानि।
  • 5 कुमुदम्, 6 मोदनः, 7 प्रमुदितम्-प्रमोदितम्-8, प्रमुदितः-प्रमोदितः, 9 प्रमुदितवान्-प्रमोदितवान्, 10 मुत् 11 -मुदौ-मुदः, 12 इति गक्प्रत्यये रूपम्।
  • कित्त्वान्न गुणः।
  • मोदयन्त्यनेनेति मुद्गः = सस्यजातिविशेषः।
  • मुद्गेन संसृष्टं = मौद्गम्। मुद्गः-मौद्गम्, 13 इत्यादिना किरच्प्रत्यये रूपम्।
  • मोदन्तेऽनेनेति मुदिरः = मेघः। मुदिरः, 14 मुद्रा इत्यादीनि रूपाणि अस्य विशेषेण भवन्तीति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२८५)
  • ↑ (१-भ्वादिः-१६। अक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (श्लो। ११३)
  • ↑ (१९७)
  • ↑ ३। कुं मोदयतीति कुमुदम्। अन्तर्भावितण्यन्तात् मूलविभुजादित्वेन (वा। ३-२-५) कप्रत्यये रूपमेवम्। कौ = पृथिव्यां मोदते इत्यपि विगृह्णन्ति।
  • ↑ ४। ‘अनुदात्तेतश्च हलादेः’ इति तच्छीलादिषु कर्तृषु युच्प्रत्ययः।
  • ↑ ५। निष्ठायाम् ‘उदुपधाद्भावादिकर्मणोः--’ (१-२-२१) इति कित्त्वविकल्पनात् रूपद्वयम्। भावादिकर्मभ्यामन्यत्र मुदितः, मुदितवान् इत्येव भवति।
  • ↑ [अनेन]
  • ↑ [पृष्ठम्१०३९+ २६]
  • ↑ १। स्त्रियाम्, ‘संपदादिभ्यः--’ (वा। ३-३-१०८) इति क्विपि रूपमेवम्।
  • ↑ आ। ‘मुदा स चेतो ददते चिरं हरौ स्वादात्सुरैः स्वर्दितमङ्गलोर्दने।’ धा। का। १-४।
  • ↑ २। ‘मुदिप्रोर्गग्गौ’ [द। उ। ३-६६]
  • ↑ ३। ‘इषिमदिमुदि--’ [द। उ। ८। २६]
  • ↑ ४। ‘स्फायितञ्चि--’ (द। उ। ८-३१) इत्यादिना रक्प्रत्यये रूपमेवम्।



Correction: